اخیرا مجله لایف با اقدامی جالب پس از گذشت 120 سال از تولد چارلی چاپلین، سلطان سینمای کمدی جهان عکس هایی از وی را منتشر کرد که بعضا تا پیش از این در هیچ کجا به نمایش درنیامده بودند که امیدوارم برای شما دوستان هم جالب و ارزنده باشه ...



گروه اینترنتی پرشین استار | www.Persian-Star.org


گروه اینترنتی پرشین استار | www.Persian-Star.org
چارلی چاپلین و آلبرت انیشتین که در یکی از شاهکارهای برتر با هم دیدار کردند (1931)


گروه اینترنتی پرشین استار | www.Persian-Star.org
چاپلین و آل جولسن خواننده مشهور جاز (1947)


گروه اینترنتی پرشین استار | www.Persian-Star.org
چاپلین و دخترش ژوزفین در صحنه ای از "کنتس از هنگ کنگ" (1967)


گروه اینترنتی پرشین استار | www.Persian-Star.org
چاپلین با آنا پاولووا معروف ترین هنرمند بالت روسیه (1925)


گروه اینترنتی پرشین استار | www.Persian-Star.org
چاپلین و خانواده اش در شربورگ داخل کشتی اختصاصی ملکه الیزابت (1952)


گروه اینترنتی پرشین استار | www.Persian-Star.org
چاپلین در جمع تنی چند از دوستان و هنرمندان سینمای هالیوود (1919)


گروه اینترنتی پرشین استار | www.Persian-Star.org
چاپلین و ازدواج چهارمش با اونا اونیل، نمایشنامه نویس معروف (۱۹۴۳)


گروه اینترنتی پرشین استار | www.Persian-Star.org
چاپلین و ملاقات با ماهاتما گاندی رهبر هند در لندن (1931)


گروه اینترنتی پرشین استار | www.Persian-Star.org
چاپلین با همسرش اونا اونیل و دو تن از دخترانش، جرالدین (سوار بر اسب) و جین
در نزدیکی دریاچه ای در ایرلند (1965)


گروه اینترنتی پرشین استار | www.Persian-Star.org
چاپلین و حضور سوفیالورن در جشن تولدش (1966)


گروه اینترنتی پرشین استار | www.Persian-Star.org
چاپلین به همراه ولز، داستان نویس و چند تن از دوستانش (1925)


گروه اینترنتی پرشین استار | www.Persian-Star.org
چاپلین و پائولتا گادارد، سومین همسرش وC همبازی او در فیلم عصر جدید (1936)


گروه اینترنتی پرشین استار | www.Persian-Star.org
چاپلین بهمراه نانسی آستور، امی جانسون و جورج برنارد شاو (1931)
نانسی آستور، اولین بانویی بود که به عنوان عضو پارلمان بریتانیا در مجلس عوام انتخاب شد. امی جانسون،
مشهورترین خلبان زن بود که با پروازی با سرعت 671 مایل در ساعت رکورد جدیدی را در سال 1948برای
یک دوره 10 ساله برجا گذاشت و جرج برنارد شاو، هم یکی از ادیبان و طنزپردازان بریتانیایی بود.


گروه اینترنتی پرشین استار | www.Persian-Star.org
چاپلین و سوفیالورن در یک صحنه از "کنتس از هنگ کنگ" (1966)


گروه اینترنتی پرشین استار | www.Persian-Star.org
چاپلین و وینستون چرچیل همراه با خانواده در منزل چرچیل در کنت (1931)


گروه اینترنتی پرشین استار | www.Persian-Star.org
چاپلین و مارلون براندو بازیگر مشهور و محبوب فیلم پدرخوانده، در حین آمادگی
برای فیلمبرداری در فیلم "کنتس از هنگ کنگ" (1966)


گروه اینترنتی پرشین استار | www.Persian-Star.org
چاپلین و کلر بلوم در سکانسی از فیلم "Limelight" در سال (1952)


گروه اینترنتی پرشین استار | www.Persian-Star.org
چاپلین و مارتا رایا در سکانسی از فیلم "موسیو وردوکس" (1947)


گروه اینترنتی پرشین استار | www.Persian-Star.org
چاپلین و پائولتا گادارد، همسر سوم چارلی در هنگام سکانس طنز درخشان "فناوری و پیشرفت" (1936)


گروه اینترنتی پرشین استار | www.Persian-Star.org
چاپلین و ادنا پورویانس در صحنه ای از "Carmen" در سال (1915)


گروه اینترنتی پرشین استار | www.Persian-Star.org

چاپلین در فیلم "دیکتاتور بزرگ" (1940)


گروه اینترنتی پرشین استار | www.Persian-Star.org

نگاهی به زندگی چارلی چاپلین (۱۹۷۷-۱۸۸۹)

گروه اینترنتی پرشین استار | www.Persian-Star.org

چارلز اسپنسر چاپلین، كمدین افسانه‌ای سینما، شانزدهم آوریل ۱8۸۹ در لندن و در خانواده‌ای تئاتری به دنیا آمد. او بازیگری، كارگردانی، تهیه‌كنندگی، فیلمانه‌نویسی و حتی آهنگسازی فیلم‌هایش را شخصاً انجام می‌داد. زندگی حرفه‌ای او از كودكی در صحنه‌ی تئاترهای لندن تا زمان مرگش بیش از ۷۰ سال ادامه داشت. دوران كودكی او در فقر و تنهایی سپری شد چون كه در دو سالگی پدر و مادرش از هم جدا شدند و پدرش كه به سختی او را به یاد می‌آورد چند سال بعد مرد. مادرش كه بازیگری پركار بود، مبتلا به نوعی بیماری حنجره شد و چاره‌ای نداشت جز این كه كار تئاتر را رها كند.

اما قبل از آن، پسر ۵ ساله‌اش چارلی شانس بازی در نمایش را كنار او داشت كه با خواندن آهنگ معروفی مورد تشویق زیادی قرار گرفت. مادر او خیاطی را در پیش گرفت تا مخارج زندگی چارلی و پسر دیگرش سیدنی را تأمین كند. در سال ۱۹۰۰ چارلی در یازده سالگی همراه برادرش در نمایش پانتومیمی بنام "سیندرلا" بازی كرد و از آن موقع تصمیم گرفته بود كه بازیگری را حرفه‌ای دنبال كند.
سیدنی چاپلین چند سال بعد برای پیوستن به نیروی دریایی آنها را ترك كرد. چارلی با مادرش كه دچار بیماری روحی شدیدی شده بود در منطقه فقیرنشین لندن به وسیله درآمد اندك برادرش زندگی می‌كرد و برای مراقبت از مادرش درس را رها كرد چون نمی‌خواست كسی به بیماری روانی او پی ببرد ولی وقتی اطرافیان متوجه وضعیت وخیم او شدند، او را در بیمارستان بستری كردند كه تا سی سال دیگر با همان شرایط به زندگی ادامه داد. چاپلین در هفده سالگی به عنوان دلقك به گروه طنز "فرد كارنو" (Fred Karno) پیوست و ستاره نمایش های آن شد. او و گروه كارنو برای اولین تور آمریكا در سال ۱۹۱۰ پا به آن كشور گذاشتند و در شهرهای مختلف نمایش اجرا كردند.

گروه اینترنتی پرشین استار | www.Persian-Star.org

در این گروه، "استنلی جفرسون" (Stanly Jefferson) كه بعدها با نام "استن لورل" معروف شد با چاپلین هم بازی بود. "استن لورل" به انگلستان برگشت اما چاپلین كه شیفته‌ی آمریكا، پیشرفت سریع و محیط شادش شده بود در آن كشور ماند. سه سال بعد كارگردان جوانی به اسم "مك سنات" (Mack Sennat) بازی چاپلین را دید و به او پیشنهاد كرد با استودیوی فیلمسازی‌اش "كی استون" همكاری كند. چاپلین برخلاف میلی باطنی و ابتدا بیش تر به خاطر حقوقش قبول كرد و به این ترتیب وارد هالیوود شد. مسیر حرفه‌ای او از ۱۹۱۴ تا ۱۹۱۷ در استودیوهای مختلف "كی استون" شروع شد، جایی كه خیلی زود هنر و صنعت فیلمسازی را فرا گرفت. چارلی چاپلین در اولین فیلم هایش كه توجه چندانی را جلب نكرد مثل همه بازیگرها، ظاهری معمولی داشت تا اینكه خیلی اتفاقی تركیبی از شلوارهای گشاد و كفشهای بزرگ، كت تنگ و كلاه لبه‌دار را امتحان كرد كه به نظرش عالی رسید و تبدیل به همان شخصیت دوست داشتنی شد كه همه می‌شناسند و با آن به اوج شهرت رسید.

اولین سال فعالیتش برای "سنات" فیلم‌های كوتاه زیادی ساخت كه بسیار موفق بودند. تصویری كه امروز از چاپلین از یادها مانده، محصول همین دوره است. در سال ۱۹۱۶ او قراردادی با شركت فیلمسازی Mutual بست تا دوازده فیلم كوتاه كمدی بسازد و تمام آنها را در طول یك دوره هجده ماهه تهیه كرد. چاپلین بعدها گفت كه زمان فعالیتش در این شركت شادترین دوره كاری‌اش بوده و تجربیات زیادی هم كسب كرده است. به دنبال آن استودیوی اختصاصی و كمپانی تولید فیلم خودش را در هالیوود سال ۱۹۱۸ راه‌اندازی كرد و این باعث شد تا حد زیادی كنترل مالی و هنری محصولاتش را شخصاً به عهده بگیرد. با استفاده از همین استقلال كه به تدریج بیش تر می‌شد، زیباترین صحنه‌ها را خلق كرد كه خارج از محدودهٔ زمان همیشه تأثیر گذارند و پیامی كه پشت ظاهر سرگرم كننده آنها نهفته است انگار در هیچ برهه‌ای از تاریخ كهنه نمی‌شود.

گروه اینترنتی پرشین استار | www.Persian-Star.org

در سال ۱۹۱۵ او "ولگرد" افسانه‌ای‌اش را خلق كرد، اولین كمدی تلخ و شیرین او با پایانی باز كه در آن قهرمان خانه به دوش قصه، تنها و ناكام در عشق به شیوهٔ مخصوص خودش قدم می‌زند. چنین شخصیتی با ویژگی‌های ظاهری و خصوصیات اخلاقی ویژه‌اش به نوعی در فیلم های بعدی چاپلین هم حضور دارد. آوراگی و دربدری كه چاپلین هنگام كودكی تجربه كرده بود مایه اصلی فیلم های اجتماعی تند وتیز او را تشكیل می‌داد. او در سن كم علاوه بر این كه زندگی در نوانخانه‌ها را تجربه كرده بود، بارها مجبور شد كنار خیابان بخوابد و در آشغالها دنبال غذا بگردد. شاید به خاطر همین تجربه‌های تلخ شخصی است كه بازی او در این قالب تا این حد باورپذیر است. در سال ۱۹۱۹ چاپلین همراه با همكارانش مثل "مری پیكفورد" (Mary Pickford)، "داگلاس فیربنكز" (Douglas Fairbanks) و "دی گریفیت" (D.Griffith)، اتحادیه هنرمندان را بنیانگذاری كرد كه تا اوایل دهه پنجاه رئیس آن بود.

این اتحادیه با این هدف تشكیل شد تا از افزایش قدرت سرمایه‌گذاران در توسعه استودیوهای هالیوود جلوگیری شود. این حركت، آزادی چاپلین و فیلمسازان همفكر او را تثبیت می‌كرد. در آن دوران چاپلین دیگر ستاره بین‌المللی بود كه فیلم هایش مثل "مهاجر"، (۱۹۱۷)، "كودك" (۱۹۲۱) و "روز دستمزد" (۱۹۲۲) موفقیت‌های تجاری شگرفی كسب كرده بودند. چاپلین درباره فیلم مهاجر گفت "هیچ كدام از دیگر فیلم هایی كه ساخته‌ام به اندازهٔ این یكی خودم را متأثر نكرده است". "مهاجر" كمدی فوق‌العاده‌ای است كه احتمالاً بیشتر با صحنه‌ای از آن در یادها مانده است كه در آن مهاجران به مجسمه آزادی خیره می‌شوند. از آن موقع تاكنون این صحنه بارها در فیلمهای مختلف تقلید شده است. یكی از این نمونه‌ها در فیلم "پدرخوانده ۲" (۱۹۷۲) ساختهٔ فرانسیس فورد كاپولا وجود دارد. هنر چاپلین هیچ جا بهتر و واضح‌تر از این صحنه مشخص نمی‌شود.

گروه اینترنتی پرشین استار | www.Persian-Star.org

اولین كمدی بلند چاپلین و شاهكار او "كودك" بود؛ فیلمی به یاد ماندنی كه در آن ولگردی، بچه گمشده‌ای را پیدا می‌كند و می‌خواهد او را بزرگ كند. واضح است که فیلم كودك از داغدیدگی خود چاپلین هم سرچشمه می‌گرفت چون اولین پسر او چند روز بعد از تولد و چند هفته قبل از شروع ساخت این فیلم مرده بود و شاید این موضوع روی تلخی فضای فیلم نادانسته تأثیر گذاشت ولی كمبود عواطف و نگرانی‌های اجتماعی را استادانه به تصویر می‌كشد. در این اپیزود، چاپلین ولگردی است كه از بچهٔ بی‌خانمانی، با بازی حیرت ‌انگیز بازیگر چهارساله "جكی كوگان" (Jakie Coogan) مراقبت می‌كند.
در یكی از بهترین صحنه‌های ساختهٔ چاپلین و شاید حتی تمام دوران فیلم صامت، چارلی در تعقیب ماشینی كه بچه را به پرورشگاه می‌برد، با تمام قدرت روی سقف خانه می‌دود و نمی‌خواهد از او جدا شود. پشت طنز سیاه این صحنه، احساسی لطیف پنهان است.

در آن سال ها، كودكان مهاجر و آواره حاصل از جنگ جهانی اول در خاطره همه مردم بودند. همین طور كسانی كه برای عزیزان از دست داده خود در جنگ داغدار بودند و یا به هر شكلی جنگ سرنوشتشان را وارد مسیر تازه‌ای كرده بود از فیلم "كودك" بسیار استقبال كردند. زندگی افرادی مثل چاپلین، امروزه به وسیله دانشمندان علوم اجتماعی مطالعه می‌شود. آن ها دریافته‌اند كودكانی كه در معرض بی‌خانمانی و به تبع آن، تنش‌های اجتماعی قرار می‌گیرند همگی به سرنوشت واحدی دچار نمی‌شوند. در حالی كه بعضی از آنها در آینده قشر آسیب‌پذیر جامعه را تشكیل می‌دهند، برخی دیگر از این بچه‌ها مثل چاپلین زیرك و مبتكر می‌شوند.

گروه اینترنتی پرشین استار | www.Persian-Star.org

چارلی چاپلین با این كه در كار حرفه‌ای خود روز به روز موفق‌تر می‌شد ولی زندگی خانوادگی‌اش دستخوش ناملایمات بود. دو ازدواج نخست او به جدایی ختم شد اولین بار با بازیگری بنام "میلدرد هریس" (Mildred Harris) و بار دوم با بازیگر دیگری، "لیتا گری" (Lita Grey) ازدواج كرد. بعد از مدتی با "پائولتا گادارد" (Paulette Goddard) كه در فیلم "عصر جدید" بازی می‌كند ازدواج كرد كه بعد از آن كه هر دو به موفقیت و شهرت بیشتری رسیدند از هم جدا شدند. چهارمین ازدواجش در سال ۱۹۴۳ با "اونا اونیل" (Oona Oneil) دختر نمایشنامه نویس معروف "ایگن اونیل" با ثبات‌ترین بود كه تا زمان مرگش ادامه پیدا كرد. "اونا اونیل" بعد از مدتی هنرپیشگی را رها كرد و شاید همین، باعث دوام ازدواج آنها شد چون چاپلین برخلاف ازدواج های گذشته‌اش این بار همسرش را رقیب خودش نمی‌دید. چارلی چاپلین و اونا اونیل هشت فرزند داشتند. یكی از آنها "جرالدین چاپلین" است كه حرفه والدینش را در پیش گرفت و مهم‌ترین نقشی كه ایفا كرده در فیلم "دكتر ژیواگو" (۱۹۶۵) ساخته "دیوید لین" (David Lean) در نقش تانیا است.

گروه اینترنتی پرشین استار | www.Persian-Star.org

جملاتی زیبا و آموزنده از چارلی چاپلین

دنیا آنقدر وسیع هست که برای همه مخلوقات جایی باشد پس به جای آنکه جای کسی را بگیریم تلاش کنیم جای واقعی خود را بیابیم ...

انسان اگر فقیر و گرسنه باشد بهتر از آن است که پست و بی عاطفه باشد!

شاید بتوانی کسی را که خواب است بیدار کنی اما کسی که خود را به خواب زده هرگز!

هنر پیش از آنکه دو بال برای پرواز به آدم بدهد، اغلب دو پای او را نیز می شکند!

حتی تظاهر به شادی نیز برای دیگران شادی‌بخش است!

شاید زندگی آن جشنی نباشد که آرزویش را داشتی، اما حال که به آن دعوت شده‌ای تا میتوانی زیبا برقص ...

شکست خوردن ناراحتی ندارد، آدم باید شجاع باشد تا بتواند از خودش یک احمق بسازد!

این یکی از تضادهای زندگی ماست که آدم همیشه کار اشتباه را در بهترین زمان ممکن انجام می دهد.

زندگی در کلوز آپ (نمای نزدیک) تراژدی و غم انگیز است و در لانگ شات (نمای دور) کمدی و خنده دار!

حتی بهترین فرزندان نیز دشمن جان پدر و مادرانند!

ازدواج مثل بازار رفتن است پس تا پول و احتیاج و اراده نداری بازار نرو ...

خوشبختی فاصله این بدبختی است تا بدبختی دیگر!

اگر شاد بودی آهسته بخند تا غم ناراحت نشود و اگر غمگین بودی آرام گریه کن تا شادی ناامید نشود.

انسانها بسیار می اندیشند و کمتر احساس می کنند. ما بیشتر از تکنولوژی، نیاز به انسانیت داریم، بیشتر از نبوغ و هوش، نیاز به رأفت و مهربانی داریم، چرا که بدون مهربانی و انسانیت زندگی پر از خشونت و از دست رفتنی هاست ...

من زمانی دراز در سیرک زیسته ام و همیشه و هر لحظه به خاطر بندبازانی که بر ریسمانی بس نازک راه می روند نگران بوده ام اما این حقیقت را به تو بگویم دخترم، مردمان روی زمین استوار بیشتر از بندبازان روی ریسمان نااستوار سقوط می کنند. شاید شبی درخشش گرانبهاترین الماس جهان تو را فریب دهد، آن شب این الماس ریسمان نااستوار تو خواهد بود و سقوط تو حتمی است. شاید روزی چهره زیبایی تو را گول زند و آن روز تو بندبازی ناشی خواهی بود و بندبازان ناشی همیشه سقوط می کنند.

گروه اینترنتی پرشین استار | www.Persian-Star.org
تندیسی هنرمندانه از چارلی چاپلین که توسط "Madame Tussauds" به اتمام رسید
و در موزه واکس هالیوود در ایالت کالیفرنیا بنمایش گذاشته شد (29 ژولای 2009)